به تو عادت کرده بودم
      اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
               اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
                    مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
                     مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
                             لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
                              زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
                       به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب 
                 به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
                از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
            با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
            خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
  عشق من تو در چه حالي

عميق ترين درد زندگي مردن نيست.

بلكه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگي است كه مجبوري اخرش را با جدايي به سرانجام برساني

عميق ترين درد زندگي مردن نيست

بلكه نداشتن يه همراه واقعيست كه درسخت ترين شرايط همدم تو باشد

عميق ترين درد زندگي مردن نيست

بلكه به دست فراموشي سپردن قشنگترين احساس زندگي است

عميق ترين درد زندگي مردن نيست

بلكه يخ بستن وجود آدم ها وبستن چشمهاست.

یار ما را از جدایی غم نبود

در غمش مجنون عاشق کم نبود

 بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهد وپیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست

 رفت وبا دلدار دیگر عهد بست

تنهایی تنهایی تنهایی

من عاشقم عاشق تنهایی که از شکست عشقی بوجود می آید ... تنهایی که تنها مونس همیشگی منه (عشق یعنی تنهایی.تنها ماندن.بی یار بودن)

                          ای یاد تو همیشه در قلب  من

                          ای  باور همیشه  یادگار  من

                          رفتی  و تنهام   گذاشتی    تو

                          کجاست آن لحظه ی اشنایمان

                       کجاست لحظه ی در کنار هم بودن

                تو در کنارم بودی و به من آرامش هدیه کردی

                   تو در کنارم بودی و به من عشق آموختی

                       تو در کنارم بودی و من به دنبال تو

                         توبا من بودی وچشمام ندید تورا

                          تورفتی ازپیشم تنهام گذاشتی تو 

                       سوختم   از   تنهایی   بی   تو   بودن

 وقتی که تنهایی میاد ، افسرده میشه تنه من

                                وقتی که تنهایی میاد ، شکسته میشه دل من

                                وقتی که تنهایی میاد ، آروم نمیشه قلب  من

                           تنهایی رو من نمیخوام،آخه تنهایی رو دوست ندارم

                                    اگه کار از کار نگذشته میگم  برگرد

                                اگه هنوز خاطِرَمو میخوای ، میگم  برگرد

                                             ازهمین جا ، میگم برگرد

                                      تو اگه ، از یاد منو بردی ، نمیدونم

                                           اگه از یاد تو رفتم ، نمیدونم

                             ولی  من هر کاری  کردم  تو را از یاد  نمی بردم

                                  اگه اشتباهی کردم آخرش چوبشو خوردم

                               غیرِ تو هیشکی ندیدم ، همه جا  به  تو رسیدم

                                             هر جا رفتم تو را دیدم

                           به  همون  خاطره هامون ، قَسَمِت میدَم ، که  برگرد

                                              من ، همونییم  که  بودم

                                        من هنوز عاشقتم ، دوست  دارم

یادمون باشه که هیچ کس رو امیدوار نکنیم

بعد یکدفعه رهاش کنیم چون آهسته می میره...

یادمون باشه که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم

تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره...

یادمون باشه هیچ وقت کسی رو بیشتر از چند روز منتظر نذاریم

چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره...

یادمون باشه اگه کسی دوستمون داشت بهش نگیم:

برو... دیگه نمی خوام ببینمت!!!

چون زندگیش رو ازش می گیریم...

عذاب رفتن تو هیچ وقت نشد باورم...

هنوز هم فراموشت نکرده ام

با اینکه فراموش شده ام

هنوز هم صدایت را می شنوم

با اینکه صدایم نکرده ای

هنوز هم همه جا می بینمت

با اینکه به دیدنم نیامده ای

هنوز هم با عشق تو پا برجام

با اینکه خودت را زیر بار عشق دیگری شکسته ای

هنوز هم همانقدر مقدس دوست می دارمت

با اینکه زندگی خود را به تباهی کشانده ای

هنوز هم چشمانی به اشتیاق نگاهت منتظرند

با اینکه چشم به چشم دیگری دوخته ای

هنوز هم دلواپس دل نگرانی های توام

با اینکه از همه آدما بریده ای

هنوز هم نمی توانم گرد غم را روی صورتت تحمل کنم

با این که شنیدم خودت را باخته ای

هنوز هم دوست دارم شانه ام تکیه گاهی برای شانه ات باشد

با اینکه شانه هایم زیر بار این عشق٬ شکسته است

هنوز هم از امید حرف می زنم

با اینکه تو از زندگی خداحافظی کرده ای

هنوز هم نمی دانم دست سرنوشت چرا گره دوستی ما را

 گسست

با این همه می دانم:

من هنوز به تو ایمان دارم و تو............

تنم از حادثه خسته٬ دلم از غصه شکسته...

یه مسافرِ غریبم٬ راهیِ یک راهِ دورم...

ناجیِ شکسته بالم٬ که تویی٬ تنها نشستی...

ای که واسه خاطرِ من٬ دلِ مردمو شکستی...

پرِ بغض و گریه بودم٬ تو رسیدی تا بخندم...

واسه پیدا کردنِ تو٬ دل به جاده ها می بندم...

راهیِ یه کوله راهم٬ کوله بارِ عشقو بستم...

دیگه از خودم بریدم٬ دیگه از آیینه خستم...

تویی کعبه ی وجودم٬ دورِ چشمه ی تو گشتم...

نکن از دلم گلایه٬ باید از تو می گذشتم...

می خوام این عشق قشنگو٬ از نگاهت پس بگیرم...

نمی خوام مثلِ پرنده٬ تویِ یک قفس بمیرم...

ای نگاهِ آبیِ ناز٬ کاش تو مهربون نبودی...

میونِ این همه آدم٬ تو یه هم زبون نبودی...

لحظه ی گذشتن از تو٬ آخرین لحظه ی دیدار...

واسه تو از تو گذشتم٬ همه اینو میگن یه ایـثـــار......

نشد یه قصری بسازم پنجرهاش آبی باشه

من باشم و اون باشه و یک شبه مهتابی باشه

نشد یه جا بمونه و آخر بشه ماله خودم

با همه التماسه من نشد آخر نره سفر

شعرام به جز اون روی هر دیوونه ای گذاشت اثر

نشد برم بقل بقل براش شقایق بچینم

نه اینکه من نخوام برم، نزاشت گلا رو ببینم

نشد همه دعا کنن همیشه اون باشه پیشم

باور نکرد یه موژه شو به صد تا دریا نمی دم

یه تاره مو خواستم نداد گفت به تو دنیا نمی دم

راست می گه هر چی اون بگه، من کجا و دیوونگی

چه جور به حرفش گوش کنم؟ اون گفت بچسب به زندگیت

اون گفت برو... که بتونی خوب حفظ آبرو کنی

نشد یه بارم برسم به آرزوهای محال

یه خاطره مونده برام با یه سبد میوهء کال

نشد منم واسه یبار به آرزوهام برسم

گذشته کار از کارمون ،دیر شده به خدا قسم

نشد به موقع این کویر ابری شه بارون بگیره

نشد خودش آینه که هست بیادو شمعدون بگیره

نشد یه بارم رد نشه از روی شعرام سرسری

آتیش گرفتمو یه بار نگام نکرد بگه آره...

نشد یه بار حرف بزنه نزاره پای سرنوشت

نشد شبی یه بار واسش یه فال حافظ نگیرم

نشد تو رویاهام براش روزی هزار بار نمیرم

نشد برم

نشد نره

نشد بخواد

نشد بیاد

نشد ولی...

شاید بشه! واسم دعا کنید زیاد

كاش مي دانستي

مطمئن باش برو !

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه راحت به من و سادگی ام خندیدی !

آن کس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه میرفت

صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم میگوید دوستت دارم

تنهاي من....

تنهام گذاشت

از من پرسید: تو مال منی؟ 

گفتم :آره ! مال خوده خودت . هر کاری دلت می خواد با من بکن. 

گفت: هر کاری؟ 

گفتم :آره..... 

                                                تنهام گذاشت و رفت

اون که یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه بی کسم بود تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم خیال می کردم پیشم می مونه ترانه عشقوواسم می

خونه خیال کردم یه هم زبونه نمی دونستم نامهربونه  با اینکه رفته اما هنوزم از

داغ عشقش دارم می سوزم فکر و خیالش همش با هامه هر جا که میرم جلوی

چشامه دلم می خاد دووم بیارم رو درد دوریش مرحم بذارم اما نمیشه راهی

ندارم نمی تونم من طاقت بیارم...

عشق...

دلم واسه خودم تنگ شده....

مدتها بود که احساس دلتنگی میکردم.اما نمیدانستم چرا.امشب در کوچه پس کوچه های دلتنگی ناگهان تصویری از خودم دیدم وفهمیدم که مدتهاست که دلم برای خودم تنگ شده است.روزی در جایی بسیار دور خودم را گم کرده ام وامروز بیش از پیش دلتنگ خودم شده ام.آخرین تصویری که از گمشده ام به خاطرم مانده چهره پاک و معصوم یک دختر بچه ساده وبازیگوش است. کاش هر چه زودتر پیدایش کنم.دلم خیلی برایش تنگ شده است

شنیدم می خوای بیای . شنیدم دلت برام تنگ شده . شنیدم چشات گریونه. آخه حق داری چون من دیگه نیستم .

دیگه شبا راحت می خوابم و برات تاصبح گریه نمی کنم.

دیگه منتظر تلفن نمی مونم.

 الهی یکی مثل خودت بهت بگه دوستت دارم.

راستی خدا واست سلام نرسوند.آخه می دونی چیه دیگه حتی خدا هم دوستت نداره.

^{شبی تاریک و پر از سکوت در اتاقم تنهاتر از همیشه...}